(जयतु जयतु कुमारः। कुमार! कुत्राज्जुका ? X X X X अद्य खलु अज्जुका केनापि कारणेन अहं विमनाः कुमारं प्रेक्षे इति भणन्ती राजकुलान्निष्क्रान्ता। इदं च तस्या देव्याः ध्रुवदेव्याः स्वशरीरपरिभुक्तं प्रसाधनकं प्रसादीकृतं गृहीत्वा कुमारस्य समीपेऽज्जुका गता। यावदज्जुकामन्वेषयामि।)
विदूषकः—आ दासीएधीए ! किं तव अहं भंडागारिओ ? गच्छ वेच्छि आ दास्याः पुत्रि! किं तवाहं भाण्डागारिकः? गच्छ इति यवनिकान्तरितः स्त्रीवेषं कृत्वा निष्क्रान्तः ॥ १४७॥
तदेवमन्यथा निर्गमनोपाये चिन्त्यमाने स्त्रीवेषः साधनमुपगतामिति सामान्यलक्षणानुगमात्तद्भेदश्चेटीवचनप्रयुक्तमेकं पताकास्थानकमिति।
वचः सातिशयं श्लिष्टं काव्यबन्धसमाश्रयम्।
पताकास्थानकमिदं द्वितीयं परिकीर्तितम्॥ १४८॥
यथा रामाभ्युदये— तृतीयेऽङ्के सुग्रीवः संदिशति—
बहुनात्र किमुक्तेन पारेऽपि जलधेः स्थिताम्।
अचिरादेव देवि त्वामार्यः प्रश्वासयिष्यति॥ १४९॥