राजा—(सपरितोषं) कथं दर्शनमपि भविष्यति, इति।
यथा च वेणीसंहारे तृतीयेऽङ्के, . . .
राजन् दुर्योधन ! महा(न्) x x x x x भवता च कृतपरिकरोऽयं लोकत्रयमुच्छेत्तुं समर्थः, किं पुनरेतद् युधिष्ठिरबलम् ? तदभिषिच्यतां सैनापत्ये।
राजा— सुष्ठुं युज्यमानमभिहितम्; किं तु प्राक्प्रतिपन्नोऽयमर्थो मयाऽङ्गराजस्य, इति ॥ २२२॥
सामदानार्थसम्पन्नः संग्रहः परिकीर्तितः॥ २२३॥
यथा रत्नावल्यां तृतीयेऽङ्के
राजा— (सहर्षं) (साधु) वयस्य, साधु। इदं च ते पारितोषिकम्। (हस्तादपसार्य कटकं प्रयच्छति)।