सिवा सिवपरा परं परममङ्गला मङ्गलम्॥ ३॥
अकट—गुमटी चन्द्रज्योत्स्ना कलं किल कोइलो
लवइ अ मुहुर्याम्यो वायुर्निवाअर वाइ अ।
अवि सखि अला रक्ताशोकस्तवापि मनोमुदे
नकजनकजं मानेनाद्य प्रियं प्रति जाहुदा॥ ४॥
(अहो मनोज्ञा चन्द्रज्योत्स्ना कलं किल कोकिलो
लपति च मुहुर्याम्यो वायुः निर्वारको वाति च।
अपि सखि आगतो रक्ताशोकस्तवापि मनोमुदे
नार्थोनार्थ मानेनाद्य प्रियं प्रति यामः॥)