स्वाभिप्रायकथनमन्यापदेशोऽन्यभावना च भाविकम्। तेषु— स्वभिप्रायकथनं यथा—
णावज्झइ दुग्गेज्झिआ दिठ्ठम्मि जम्मि भिउडिआ जत्थ ण अव्वाहारओ घिप्पइ आहासत्तए।
विच्छुहइ अहिणिंत(द)ए जत्थ ण सो वअस्सिआ तं मे कहउ माणअं जइ मे इच्छदु(हि) जीअअं॥ ४६२॥
(नाबद्धयते दुर्गृहीता दृष्टे यस्मिन् भ्रुकुटिको यत्र नाव्याहारो गृह्यते आभाषमाणे।
विक्षुभ्यतेऽभिनिन्द्यते यत्र न स वयस्यया तं मे कथय मानं यदि मे इच्छसि जीवनम्॥)
आसाइअमण्णाएण जेत्तिअं चिअ विहीण।
ओरमसु वसह एह्िणं रक्खिज्जइ गहवइच्छेत्तं॥ ४६३॥
(आस्वादितमज्ञातेन यावत् तावदेव व्रीहीणाम्।