'सुसूक्ष्मजटकेशादिना च मत्तबहुमात्तङ्गं वनम्' इत्यादावप्यनेकमेव पदमित्युक्तं भवति। अत्रापि मत्ता बहव एव मातङ्गा इत्यापि न भवति।
'बहुगणवतुडति' संख्या (१.१.२३) इति बहुशब्दस्य संख्यावाचित्वात्, संख्यापूर्वस्य च कर्मधारयस्य, द्विगुत्वात्, द्विगोः पुनः 'तद्धितार्थोत्तरपदसमाहारे'— (२. १.५१) ष्वेव भावात्, यथा'पञ्चकपालः, त्रिलोकहर्म्यम्, पञ्चपूली' इति।
कथं तर्हि 'सप्तर्षयः पञ्चाम्रा' इति ?
'दिक्संख्ये संज्ञायाम्' (२.१.५०) इति संज्ञायामेव तद् भवति।
ननु च मा भूत् तद्धितार्थ उपपदं वा, तथापि 'बहुमातङ्गमि'—ति समाहारे भविष्यति—बहवो मातङ्गाः समाहृताः बहुमातङ्गम्, ततश्च 'मत्तं बहुमातङ्गमस्मिन् वने तन्मत्तबहुमातङ्गं वनमिति बहुव्रीहिर्भविष्यति।
अथ समाहार इति कः शब्दार्थः ?
ननु समाङ्पूर्वाद्धरतेः कर्मणि घञ् 'समाह्रियत इति समाहार' इति।
यद्येवं पञ्च कुमार्यः समाहृताः पञ्चकुमारि, दशकुमारि इति