ओषांचकार कामाऽग्निर्दशा-वक्त्रमहर्-निशम्। । विदांचकार वैदेहीं रामादन्य-निरुत्सुकाम् ॥
Metre: अनुष्टुप्
प्रजागरांचकारारेरीहास्वनिशमादरात् । प्रबिभयांचकाराऽसौ काकुत्स्थादभिशङ्कितः ॥
Metre: अनुष्टुप्
न जिह्रयांचकाराऽथ सीतामभ्यर्थ तर्जितः। । नाप्यूर्जां बिभरामास वैदेह्यां प्रसितो भृशम् ॥
Metre: अनुष्टुप्
विदांकुर्वन्तु रामस्य वृत्तमित्यवदत्स्वकान् । रक्षांसि रक्षितुं सीतामाशिषच्च प्रयत्नवान् ॥
Metre: अनुष्टुप्
रामोऽपि हत-मारीचो निवर्त्स्यन्खर-नादिनः । क्रोष्टून्समशृणोत्क्रूरान्रसतोऽशुभ-शंसिनः ॥
Metre: अनुष्टुप्
आशङ्कमानो वैदेहीं खादितां निहतां मृताम् । स शत्रु-घ्नस्य सोदर्यं दूरादायान्तमैक्षत ॥
Metre: अनुष्टुप्
सीतां सौमित्रिणा त्यक्तां सध्रीचीं त्रस्नुमेकिकां । विज्ञायाऽमंस्त काकुत्स्थः"क्षये क्षेमं सदुर्लभम्।" ॥
Metre: अनुष्टुप्
सोऽपृच्छल्लक्ष्मणं सीतां याचमानः शिवं सुरान् । रामं यथास्थितं सर्वं ब्राता ब्रूते स्म विह्वलः ॥
Metre: अनुष्टुप्
संदृश्य शरणं शून्यं भिक्षमाणो वनं प्रियाम् । प्राणान्दुहन्निवाऽऽत्मानं शोकं चित्तमवारुधत् ॥
Metre: अनुष्टुप्
"गता स्यादवचिन्वाना कुसुमान्याश्रम-द्रुमान्। ।आ यत्र तापसान्धर्मं सुतीक्ष्णः शास्ति तत्र सा ॥
Metre: अनुष्टुप्