सुणसु सुअणे ण वट्ठइ समराहिमुहे पइम्मि असुणिबाओ॥ २०८॥
{उत्तिष्ठ अन्तय सोकं प्रोत्र्छ एतद् बाष्पमलिनितं स्तनपृष्ठम्।
श्रृणु शकुने न वर्तते समराभिमुखे पत्यौ अश्रुनिपातः॥}
१५. उपालम्भनं यथा—(सेब. ११.९७)
मिलिअणिसाअरपुरओ सुवेलमलअंतरालणिम्मविअपहे।
पेल्लिअतिउडसिहरे अज्ज वि किं तुज्झ राहवे अग्गहणं॥ २०९॥
(मिलितनिशाचरपुरतः सुवेलमलयान्तरालनिर्मापितपथे।
प्रेरितत्रिकूटशिखरे अद्यापि किं तव राघवे अग्रहणम्॥)
मोत्तूण अ रहुणाहं लज्जागमसेअविंदुइअज्जंतमुहो।