परिसूसमाणवि मुहे परिअंचि/परिचिअं मणं मह दूमेसि॥ १३०॥
(परिपृष्टा न जल्पसि चुम्ब्यमाना बलात् मुखं हरसि।
परिशुष्यमाणापि मुखे परिचितं मनो मम दुनोसि॥)
होज्ज वणे सो दिअहो जत्थ पिओ मज्झ मंत्तुकअरोसं।
अणुणेज्ज णे सहिअणो चिरं णिहुअत्तणि अच्छिज्ज॥ १३१॥
३. जिज्ञासालम्बनो यथा—(उराच. ३.३७)१
अस्मिन्नेव लतागृहे त्वमभवस्तन्मार्गदत्तेक्षणः सा हंसैः कृतकौतुका चिरमभूद् गोदावरीसैकते।
NOTES pg=1343! १. आकरो मृग्य इति राघवः।
आयान्त्या परिदुर्मनायितमिव त्वां वीक्ष्य बद्धस्तया कातर्यादरविन्दकुड्मलनिभो मुग्धः१ प्रणामाञ्जलिः॥ १३२॥