॰ ॰ ॰ ॰ ॰ ॰ ॰ त्वयि॥ ३९५॥
अपरिक्खिअ दोसगुणं अवमण्णअ चिरप्परूढवीसम्भरसं।
अवहीरिआणुराअं तुमे वि मह रूसिउं जणेण वि खिण्णं॥ ३९६॥
(अपरीक्ष्य दोषगुणं अवमत्य चिरप्ररूढविस्रम्भरसम्।
अवधीर्यानुदूतं त्वमपि मह्यं रुष्ट्वा जनेन न विदीर्णम्॥)
७. स्नेहपरीक्षा यथा—(गास. ९२७वे.)
पडिपक्खस्स वि पुरओ समुहं भणिआ सि तेण पसिअ त्ति।
अवलंबिअस्स माणिणि माणस्स वि किं फलं अण्णं॥ ३९७॥