दूरापसरत्स्मरणं दूरतरावरूढवेदनं निःश्वसितम्॥)
९. विघट्टनं यथा—(गास. ९३५वे., वल. ३६१)
तुंगो त्थिरो विसालो जो सहि मे माणपव्वओ रइओ।
सो दइअदिट्ठिवज्जासणीएँ घाअम्मि ण पहुत्तो॥ ३६३॥
(तुङ्गः स्थिरो विशालो यस्सखि मे मानपर्वतो रचितः।
स दयितदृष्टिवज्राशन्याघातेऽपि न पर्याप्तः॥)
१०. उन्मूलनं यथा—(हरिवि.)
तो इअ सुरअरु—कारण—मउलिअ—हिअआए सावसेसलहुओ।
संभाविअ च्चिअ हिओ हरिणा पाअपडणम्मि तीएँ अमरिसो॥ ३६४॥
(तत इति सुरतरुकारणमुकुलितहृदयायाः सावशेषलघुकः।