अपसरति वालुकामुष्टिरिव मानस्सुरुसुरायमाणः॥)
अह ओ त्ति णवरिअ अच्चासण्णो पि सच्चभामाए हरि।
परिअणमुह च्चिअ सुओ वाहजलत्तरिअ—णोअणाएॅ, ण दिट्ठो॥ ३६१॥
(अथागत इति सहसा अत्यासन्नोऽपि सत्यभामया हरिः।
परिजनमुखादेव श्रुतो बाष्पजलान्तरितलोचनया, न दृष्टः॥)
तीए विअलंत्तधीरं अब्भुट्ठंतीएॅ थण—पहोलिर—वाहं।
दूरोसरंत रणं दूरअर—वलग्गवेअणं णीससिअं॥ ३६२॥
(तस्याः विगलद्धैर्यं अभ्युत्थितायाः स्तनप्रवहनशीलबाष्पम्।