भवति च दूरप्रसादमुभयरसायत्तविभ्रमं तस्या मुखम्॥)
५. प्रभातपरिभ्रंशो यथा—(गास. ९३३वे.)
उव्वहइ दइअ—गहिआहरोट्ठ—झिज्जंत—रोस—पडिराअं।
पाणोसरंतमइरं व फलिहचसअं मुहं बाला॥३५९॥
(उद्वहति दयितगृहीताधरोष्ठक्षीयमाणरोषप्रतिरागम्।
पानापसरन्मदिरमिव स्फटिकचषकं मुखं बाला॥)
६. अवस्रंसनं यथा—(गास. १.७४)
दिढमंतुदूमिआएँ वि गहिओ दइअम्मि पेच्छह इमाए।
ओसरइ वालुआसुट्ठिओव्व माणो सुरुसूरंतो॥ ३६०॥
(दृढमन्युदूनया गृहीतो दयिते पश्यतानया।