गहकल्लोल त्ति तुमं इट्ठो असईण जह वि दप्पो सि।
अब्भुपिसाअकणगहिअं मा मुहअसु गहपइअँ॥ ७२॥
अभिसारणसाध्वसं यथा—(गास. २.८७)
आअस्स किं णु काहं किं वोच्छं कह णु होहिइ इमं ति।
पढमुग्गअ/ल्लअसाहसकारिआएँ हिअअं धडधडेइ॥ ७३॥
(आगतस्य किं नु करिष्यामि किं वक्ष्यामि कथं नु भविष्यतीदमिति।
प्रथमोद्गतसाहसकारिकाया हृदयं धडधडायते॥)
बहुआएँ णइणिउंजे पढमुग्गअ—सील—खंडण—विलक्खं।
उड्डेइ विहंगउलं हा हा पक्खेहिं वि भणंतं॥ ७४॥