पिअलंभेण पओसो जाओ दिण्णप्फलो रइसुहेण णिसा।
आणिअविरहुक्कंठो गलइ अणिव्विण्णवम्महो पच्चूसो॥ १०४॥
(प्रियलम्भेन प्रदोषो जातो दत्तफलो रतिसुखेन निशा।
आनीतविरहोत्कण्ठो गलत्यनिर्विण्णमन्मथः प्रत्यूषः॥)
१.२.४. (क) तामसो यथा—(गास. ५.१५)
चोरिअरअसद्धालुइ मा पुत्ति! भमसु अन्धआरम्मि।
अहिअअरं लक्खिज्जसि तमहरिए दीवअसिहे व्व॥ १०५॥
(चौर्यरतश्रद्धालो मा पुत्रि! भ्रमान्धकारे।
अधिकतरं लक्षिष्यसे तमोभृते दीपकशिखेव॥)
१.२.४. (ख) चान्द्रोदयो यथा—(सेब. १०.८१)