चंदुज्जोएण मओ मएण चंदाअवो अ वड्ढिअप्पसरो।
दोहिं वि तेहिं णु मअणो मअणेण णु दो वि ते णिआ अइभूमिं॥ १०६॥
(चन्द्रोद्द्योतेन मदो मदेन चन्द्रातपश्च वर्धितप्रसरः।
द्वाभ्यामपि ताभ्यां नु मदनो मदनेन नु द्वावपि तौ नीतावतिभूमिम्॥)
१.२.४. (ग) ज्यौत्स्नो यथा—
अणुणअ-सुहं ण पत्तं पिआहि दइएसु खिज्जओ व्वि ण चलअं/चलणो।
ओसारिअंमि पढमं दूईए व्व दोसिणाए माणग्गहणे॥ १०७॥
(अनुनयसुखं न प्राप्तं प्रियाभिर्दयितेषु खिद्येते अपि न चरणौ।
अपसारिते प्रथमं दूत्येव ज्योत्स्नया मानग्रहणे॥)
१.२.५. (क) स्नानीयो यथा—(गास. ७.८३)