यत्र तु सन्निवेशसौकुमार्याद् विलासमसृणं (धैर्यं) स धीरललितः। यथा—(कुसं.२.६४)
अथ स ललितयोषिद्भ्रूलताचारुशृङ्गं रतिवलयपदाङ्के चापमासज्ज्य कण्ठे।
सहचरमधुहस्तन्यस्तचूताङ्कुरास्त्रः शतमुखमुपतस्थे प्राञ्जलिः पुष्पधन्वा॥ ४॥
तत्र त्वमीषामेव शास्त्रार्थावगमपरिणत्या तदतिसत्त्वोत्तरं स धीरप्रशान्तः। यथा—
१. अत्रैव ६१६ पृष्ठे प्रथमपङ्क्तौ।
अनाकृष्टस्य विषयैर्विद्यानां पारदृश्वनः।
तस्य धर्मरतेरासीद् वृद्धत्वं जरसा विना॥ ५॥
त एते गुणप्रकृतिप्रवृत्तिपरिग्रहभेदाद् यथासम्भवं द्वादशधा भवन्ति।