रमिअम्ह जेण अज्जं सो चेअ परेज्ज सुहओ ग ग॥ ३२५॥
{आपृष्टाऽसि कौमुदि! त्वमपि मातुलानि! कौमुदीचन्द्र (चन्द्रे)।
रमिष्यामो येन अद्य स एव . . . सुभगः . . . .॥}
उत्तमाऽधीरोढा प्रगल्भा यथा—
पाठेइ कुलवहुए अह वम ग ग ग लइ(लि)असअला।
समुच्चइस्से तम्मि आवसिउं॥ ३२६॥
उत्तमा अधीराऽनूढा प्रगल्भा यथा—
णीसेसपसुत्तजणम्मि अद्धरत्ते व्व हिव्भगिम्हमज्झण्हे।
अहिसारेसि सउण्णं कुमारि! कं गामतरुणाणं ?॥ ३२७॥
(निःशेषप्रसुप्तजने अर्धरात्रे इव (हिब्भ)—ग्रीष्ममध्याह्ने।