लज्जाविसंठुलाए अरंहल्लअणच्चेलंतीए।
वाएइण पइ आ उअ एमेअ करे कालवहूए॥ ३०३॥
दूसिअहिअओ/दूलिहहिइअ सोयं धरेइ वहुआए वण्णिअं दिअरो।
उण्णामिअ-मासल-बाहुमूल-णिव्वण्णण-सअण्हो ॥ ३०४॥
(दूषितहृदयः सोऽयं धारयति वध्वाः वर्णितं देवरः।
उन्नामितमांसलबाहुमूलनिर्वर्णनसतृष्णः ॥)
उत्तमाऽनूढा मुग्धा यथा—(गास. ५.१०)
एत्ताहे च्चिअ मोहं जणेइ बालत्तणे वि दीसंती/वट्टंती।