तह वि हअवम्महेणं अलज्जिराणं धुरे जुत्ता॥ २८३॥
(जानाम्येव प्रियसखि ! दूरविरुद्धं कुमारभावस्य।
तथाऽपि हतमन्मथेनाहमलज्जावतीनां धुरि नियुक्ता॥}
ऊढा प्रगल्भा यथा—(गास. ३.९८)
हुं हुं दे ह/भणसु पुणो ण सुअं ति करेइ कालविक्खेअं।
घरिणी—हिअअसुहाइं पइणो कण्णे भणंतस्स॥ २८४॥
(हुं हुं तावद्/हे भण पुनर्न श्रुतमिति करोति कालविक्षेपम्।
गृहिणी हृदयसुखानि पत्युः कर्णे भणतः॥)
हिअइच्छि/ट्ठिअस्स दिज्जउ किसिआअत्तिं ण पेच्छह पिउच्छा !।