बहुअं जंपइ थोएहि एत्थ तुमं च्चिअ पमाणं॥ ३४१॥
(मानो मातः द्वे अक्षरे, प्रियसङ्गम इति बहुकानि।
बहुकं जल्पति स्तोकैः अत्र त्वमेव प्रमाणम्॥)
अथ मानभङ्गकारणानि। मदः, त्रासः, भयम्, ऋतूपगमः, उपवनविकासः, सुरभिवनवातः, कोकिलाद्यालापः, प्रभातं, प्रदोषश्चन्द्रोदयः, प्रवासारम्भः, विविक्तमिति। यथोच्यते—
त्रासो भयं मद ऋतूपगमः प्रदोषश्चन्द्रोदयः पिकरुतं रजनीविरामः।
हृद्यो मरुद् विकसितोपवनं विविक्तमाद्यः प्रवास इति माननिवर्हणानि॥ ३४२॥
घेप्पंति अप्पण च्चिअ कआवराहा वि कामिणीहि विअअमा।
किं इअ सिक्खावंतो अवरज्झइ वि पिअं करेइ महुमओ॥ ३४३॥