उपायतः प्रवृत्तौ तदवाप्त्यभिमानोऽर्थश्रृङ्गारः; यथा—(मवीच. १.३०)
कन्यारत्नमयोनिजन्म भवतामास्ते; वयं चार्थिनो रत्नं यत् क्वचिदस्ति तत् परिणमत्यस्मासु शक्रादपि।
कन्यायाश्च परार्थतैव हि मता; तस्याः प्रदानादहं बन्धुर्वो भविता; पुलस्त्यपुलहप्रष्ठाश्च संबन्धिनः॥ १३॥
आरभटी वृत्तिः, अनु(उ)ढ्रमागधी प्रवृत्तिः, गौडीया रीतिः, सर्वा नायिकाः, धीरोद्धतो नायक इति। तत्र—
आरभटी वृत्तिरर्थार्जनानुरूपाङ्गत्वात्। तथाहि आविद्धगतिरारभटी; यतः— (नाशा. २०.६५)
पुस्तावपातप्लुतलङ्घितानि छेद्यानि मायाकृतमिन्द्रजालम्।
चित्राणि युद्धानि च यत्र वृत्तिं/नित्यं तां तादृशीमारभटीं वदन्ति॥ १४॥
संक्षिप्तकः, अवपातः, वस्तूत्थापनं, संफेट इति तदङ्गानि।
आविद्धगतिरारभटीत्यनेनार्थश्रृङ्गारे धीरोद्धतव्यापारं नियमयति।
पुस्तावपाताभ्यां स्वसैन्यदुर्गादिरक्षामुपलक्षयति। विचित्राणां हि शिलामृद्विदलदारुचर्म—(श)ण?) सूत्रायोमयसन्नहता/स्त्रंशस्त्रादीनां पुस्तसंज्ञा१, परिखाकूपवृधावितिकादीनां चाऽवपातसंज्ञेति।