पच्चूसागअ नवराअरत्त कअलोअणाणंद।
अण्णत्थ खविअसव्वरि णहभूसण दिणवइ णमो दे॥ ४३३॥
(प्रत्यूषागत! नवरागरक्त! कृतलोचनानन्द!।
अन्यत्र क्षपितशर्वरीक नभो/नखभूषण दिनपते नमस्ते॥)
मया तावद् गोत्रस्खलनहतकोपान्तरितया निरूढो निर्गच्छन् बहिरहतरोषः प्रियतमः।
अयं त्वाकूतज्ञः सकलसमयाचारनिपुणः सखीलोकोऽप्यसील्लिखित इव चित्रेऽद्य, किमिदम्?॥ ४३४॥
भिअमेल/गिम्हं गमेइ कहकहवि कहउ/विकरहसिहि—ताविआ वि पहिअवहू।
अविरअपडि/डंत्तणिव्भरबाहजलोल्लोवरिल्लेण ॥ ४३५॥