काऊण अप्पुत्ति/पुंतिसिडिंउच्चवचिअं तुह दंसणलेहडा/ला पडिआ॥ ४२७॥
(कथं तदपि त्वया न ज्ञातं यथा सा आसन्दिकानां बहूनां/वधूनाम्।
कृत्वा आपूर्त्तिश्रेणीं/उच्चावाचिकां तव दर्शनलालसा पतिता॥}
ता किं करेउ जइ तुं/तं सि तीए वइवेढपेल्लिअ—थणीए।
पाअंगुट्ठद्धखित्त/क्खिणीसहंगीएँ वि ण दिठ्ठो॥ ४२८॥
(तत् किं करोतु यदि त्वमसि तया वृतिवेष्टननिवेशितस्तनया।
पादाङ्गुष्ठार्धक्षिप्तनिस्सहाङ्गयाऽपि न दृष्टः॥)
प्रगल्भा यथा—(गास. २. ९३)
गोलाविसमोआरच्छलेण अप्पा उरम्मि से खित्तो/मुक्को।