जा पंडुणहवआइं होंति कुमारीएॅ अंगाइं॥ ४२१॥
(तावत् कुरुत कालहरणं त्वरमाणोऽपि वरे विवाहस्य।
यावत् पाण्डुनखपदानि भवन्ति कुमार्या अङ्गानि॥)
धीरा प्रगल्भा यथा—(गास. ४.५७वे.)
सब्भावं पुच्छंती बालअ ! रोआविआ तुह पिआए।
णत्थि व्विअ कअसवहं हासुंमिस्सं भणंतीए॥ ४२२॥
(सद्भावं पृच्छन्ती बालक! रोदिता तव प्रियया।
नास्त्येव कृतशपथं हासोन्मिश्रं भणन्त्या॥)
धीरोढा प्रगल्भा यथा—(गास. ७.८)
जइ जूरउ णाम मामि! परलोअ—वसणिओ लोओ।