अधीराऽनूढा मध्या यथा—(गास. २.१)
धरिओ धरिओ विअलइ उवएसो पिअसहीहिं दिज्जंतो।
मअरद्धअबाणपहारजज्जरे तीएँ हिअअम्मि॥ ४१९॥
(धृतो धृतो विगलत्युपदेशः प्रियसखीभिर्दीयमानः।
मकरध्वजबाणप्रहारजर्झरे तस्या हृदये॥)
तरुणेहि कअं/ ओं तोसं हसिअं(उण)धे/थेरेहि कुणम ईहिं/कअमईहि।
परिणअ—वआवचूडं बोढं कुमरिं णिए ऊण॥ ४२०॥
ता कुणह कालहरणं तुवरंतम्मि वि वरे विवाहस्स।