पुणरुत्तपेच्छिरीए बालअ! किं जं ण भणिओ सि॥ ३१७॥
(नयनाभ्यन्तरघूर्णमानबाष्पभरमन्थरया दृष्ट्या।
पुनरुक्तप्रेक्षणशीलया बालक! किं यत्र भणितोऽसि॥)
उत्तमा अधीराऽनूढा मध्या यथा—
समुहपसारिअवाहे तुमंम्मि चित्ताणिए कुमारीए।
मुक्को अंदोलअणपीढआहि अप्पा मुहच्चेअ॥ ३१८॥
(संमुखप्रसारितबाहे त्वयि चित्तानीते कुमार्या।
मुक्त आन्दोलनपीठिकाभिः आत्मा मुधैव॥)
छेआइ मुद्धदिअरस्स लआ तह वि लाणिअण्णविलासा।