उण्णामिअकलसणिवेसिअग्घकमलेण व मुहेण॥ ३११॥
(कं तुड्गंस्तनोत्क्षिप्तेन पुत्रि! द्बारस्थिता प्रलोकयसि।
उन्नामितकलशनिवेशितार्घकमलेनेव मुखेन॥)
उत्तमा अधीरा मध्या यथा—(गास. ७.७)
गम्मिहिसि तस्स वासं मा तुरसु सुअणु! वड्ढउ मिअंको।
दुद्धे दुद्धं विव चंदिंमाए को पेच्छइ मुहं ते॥ ३१२॥
(गमिष्यसि तस्य पार्श्वं मा त्वरस्व सुतनु! वर्धतां मृगाङ्कः।
दुग्धे दुग्धमिव चन्द्रिकायां कः प्रेक्षते मुखं ते॥)
उत्तमोढा मध्या यथा—(गास. ३.६०)
पडिवक्खमंतुपुंजे लाअण्णउडे अणंगगअकुंभे।