आद . . . . . . . . . . . . . . . . . .॥ ५७॥
१(यद् वाच्यं यद्वाच्यमप्युभयमप्येतेन सर्वंसहा त्वं सख्याः प्रमुखे प्रगल्भवचसा) प्रोक्ता वटुच्छद्मना।
तत्सर्वं प्रणतस्य मेऽद्य दयिते दाक्षायणि क्षम्यता— मित्युक्त्वा २(स्वकपर्ददिव्यसरितो धौते पदे नारिणा)॥ ५८॥
शापादसि प्रतिहता स्मृतिरोधरूक्षे भर्तर्यपेततमसि प्रभुता तवैव।
छाया न मूर्च्छति मलोपहतप्रसादे शुद्धे तु दर्पणतले सुलभावकाशा॥ ५९॥
आद्यन्तयोरस्वादु पिचुमन्दपाकं यथा— (गास. ८४४वे.)
जइ देव्व तुं पसण्णो मा कारिहि मज्झ माणुसं जम्मं।
ता पेम्मं अह पेम्मं तामा जणे दुल्लहे॥ ६०॥
१–२. इदं द्वयमस्माभिरपूरि।