येषिदुद्धतमनोभवभावा मानवत्यपि ययौ दयिताङ्कम्।
कारयत्यनिभृता हुणदोषे वारुणी खलु रहस्यविभेदम्॥ ४६॥
३. परिणतव्याजं यथा—(गास. ४.६)
अव्वो अणुणअसुहकंखिरीअ अकअं कअं कुणंतीए।
सरलसहावे वि पिओ अविणअमग्गं बला णीणो॥ ४७॥
(कष्टमनुननयसुखकाङ्क्षणशीलयाऽकृतकृतं कुर्वत्या।
सरलस्वभावोऽपि प्रियोऽविनयमार्गं बलान्नीतः॥)
४. अध्याहृतव्याजं यथा—(गास. १.४८)
अण्णमहिलापसंगं दे देव्व करेसु अम्ह दइअस्स।
पुरिसा एक्कंतरसा ण हु दोसगुणे विआणंति॥ ४८॥