सरले! साहसरागं परिहर रम्भोरु! मुञ्च संरम्भम्।
विरसं विरहायासं वोढुं तव चित्तमसहं मे ॥ ५८ ॥
देश्यं यथा— (असाध्यसंस्कृता गाथा)
विप्प अपि आपु आणुणाहं षडरसमं परिहसन्तेई।
वासअर विणडिओ विसं ललंस्व णावेसि ॥ ५९ ॥
लक्षितं द्विधा महाराष्ट्रं शौरसेनं च। तयोः—
महाराष्ट्रं यथा— (सेब. १.१)
णमह अवङढिअतुंगं अवसारिअवित्थअं अणोणअगहिरं। अप्पलहुअपरिसण्हं अणाअपरमत्थअडं महुमहणं ॥ ६० ॥
(नमत अवर्धिततुङ्गमप्रसारितविस्मृतमनवनतगभीरम्। अप्रलघुकुपरिश्लक्ष्णमज्ञातपरमार्थप्रकटं मधुमथनम् ॥)
शौरसेनं यथा— . . . . . . . .