दुम्मण—मुहस्स वाणीरमंजरिं देइ दिअरस्स॥ १४॥
{गृह्णाति मनो हालिकस्य असती निजपतेः प्रत्यक्षम्।
दूनमुखाय वानीरमञ्जरीं ददाति देवराय॥}
सङ्केतविघ्नो यथा—(गास. ५.१६)
वाहित्ता पडिवअणं ण देइ रूसेइ एक्कमेक्कस्स।
असई कज्जेण विणा पइप्पमाणे णईकच्छे॥ १५॥
(व्याहृता प्रतिवचनं न ददाति रुष्यत्येकैकस्य।
असती कार्येण विना प्रदीप्यमाने नदीकच्छे॥)
णिप्पच्छिमाइँ असई दुक्खालोआइँ मुहुअपुप्फाइं।