दिअहे वि णिसामुहसम कुडुंग जिवेहि मह जीएण॥ ४७॥
(असत्या बान्धव! घनविकटशाखापत्रल जलासन्न।
दिवसेऽपि निशामुखसम! कुडुङ्ग! जीव मम जीवितेन॥)
जह इच्छा तह रमिअं ण अ गहिआ अज्ज/ज्झ जुवसंगहणे।
तुह तावि तीरकुडुंग खुणएहिं विडज्झिस्सं॥ ४८॥
(यथेच्छा तथा रमितं न च गृहीता अद्या यूपसंग्रहणे।
तव तापि तीरलताकुञ्जस्थाणुकैर्विधक्ष्यामि॥)
पढमुल्लअवासोल्लाइ बहलमअरंदसुरभिगंधाइ।