दुक्खं देंतो वि सुहं॥ २३६॥ (पृ. ६१३ द्र.—प.४)
कनिष्ठा धीरा मध्या यथा—(गास. २.९२)
आअंबंत—कवोलं खलिअक्खरजंपिरिं फुरंतोट्ठिं।
मा छिवसु त्ति भणंतीं/सरुसं समोसरंतिं पिअं भरिमो॥ २३७॥
(आताम्रान्तः कपोलां स्खलिताक्षरजल्पनशीलां स्फुरदोष्ठीम्।
मा स्पृशेति भणन्तीं/सरोषं समपसर्पन्तीं प्रियां स्मरामः॥)
कनिष्ठा अधीरा मध्या यथा—(गास. १.२६)
अ/णकुणंतो च्चिअ माणं णिसासु सुह-सुत्त-दर-विबुद्धाणं।
सुण्णइअ-पास-परिमूसण-वेअणं जइ सि जाणंतो॥ २६८॥