सेअं सुएहिं कुलवहू एण्हसिअंसुओ थणसो॥ ३९६॥
कनिष्ठा अधीराऽनूढा प्रगल्भा यथा—
णवलअहत्थो/त्थे गामिणिसुअम्मि कुमरीएँ गामरच्छासु।
पुणरुत्तमसिख/त्तंभमिरिए चुल्लुचुलाअंति अंगाइ॥ ३९७॥
{नवलताहस्तो(स्ते) ग्रामणीसुते कुमार्या ग्रामरथ्यासु।
पुनरुक्तमशिक्ष भ्रमणशीलाया चुल्लुचुलायन्ति अङ्गानि॥}
सो तुह कएण सुंदरि! तह झिण्णो सुमहिलो हलिअउत्तो।
जह से मच्छिरिणीएँ वि दोच्चं जाआए पडिवण्णं॥ ३९८॥
(स तव कृते सुन्दरि! तथा क्षीणः सुमहिलो हलिकपुत्रः।