(पश्र्य संभ्रमविक्षिप्तं रन्तव्यकलम्पटया स्नुषया।
नवरङ्गकं कुञ्जे दत्तं ध्वजमिवाविनयस्य॥)
कनिष्ठा अधीराऽनूढा मध्या यथा—
णव/रं वरो वि पइभाइ वोढकुमरीएँ विअसिअविला/सो।
गामजुआणं(दट्ठुं) णइअडकुडुंगभमरं भमति/भमंतीए॥ ३८८॥
(केवलं वरोऽपि, प्रतिभाति, प्रौढकुमार्या विकसितविलासम्।
ग्रामयूनां द्रष्टुं/वा नदीतटनिकुञ्जभ्रमरं, भ्रमति/भ्रमन्त्याः॥)
कनिष्ठा प्रगल्भा यथा—(गास. ४.३५)