भज्जंति जाइ मउआइ संकिओ भरइ ताइ वलआइं।
गहवइधूआ—सिक्कार—कलरवा—अणण—सइण्हो ॥ ३८०॥
{भज्यन्ते यानि मृदुकानि शङ्कितो भरति तानि वलयानि।
गृहपतिदुहितृ—सीत्कारकलरवकर्णनसतृष्णः ॥}
कनिष्ठा मध्या यथा—(गास. ७१४वे.)
जं असरणो व्व डड्ढो गामो साहीणबहुजुआणो वि।
संभविसंठुलाणं तं दुच्चरिअं तुह थणाणं॥ ३८९॥
(यदि अशरण इव दग्धो ग्रामः स्वाधीनबहुयुवाऽपि।
संभ्रमविसंस्थुलयोर्दृष्ट्वा चरितं तव स्तनयोः॥)
१. पत्रशोषः पतझड—पद—वेद्यो शिशिरवसन्त—सन्धिकालः।