कनिष्ठा अधीरा यथा—(गास. १.५७)
अगणिअसेसजुआणा वालअ! वोलीण—लोअ—मज्जाआ।
अह सा भमइ दिसामुहपसारिअच्छी तुह कएण॥ ३६५॥
(अगणितशेषयुवजना बालक! विलीन/व्यतिक्रान्त—लोकमर्यादा।
अथ सा भ्रमति दिशामुखप्रसारिताक्षी तव कृते॥)
कनिष्ठा ऊढा यथा—(गास. ७६९ वे.)
अणुसोअइ हलिअवहू रइकिरणोलुग्गपंडुरच्छाअं।
रण्णुंदूरु—दंतुक्खुत्त—विसम—विलअं तिलच्छेत्तं॥ ३६६॥
(अनुशोचति हलिकवधूः रविकिरणावरुग्णपाण्डरच्छायम्।
अरण्योन्दुरदन्तोत्कृत्तविषमवलितं तिलक्षेत्रम्॥)