ग्रामकुमार्याः(येयम्)अद्यापि दिवसं प्रतिपालिता भ्रमति॥)
मध्या अधीरोढा मुग्धा यथा—(गास. ७७१ वे.)
मा मा मुअ परिहासं देअर! अणहोरणाए वरईए।
सीअम्मि वि पासिज्जइ पुणो वि पासे/तीसे कुणसु छाअं॥ ३४४॥
(मा मा मुञ्च परिहास देवर! अप्रावरणाया वराक्याः।
शीतेऽपि प्रस्विद्यते पुनरपि पार्श्वे/तस्याः कुरु च्छायाम्॥)
मध्या अधीराऽनूढा मुग्धा यथा—
तुह णवलअपहरपडिच्छणुद्धसच्चविअसमुहसिण्णकरं।
अज्ज वि रे! किं पुच्छसि कुमारीअं को तुह दइओ/पिओ त्ति॥ ३४५॥
(तव नवलताप्रहारप्रतीच्छनोर्ध्वसत्यापितसम्मुखस्विन्नकराम्।