त्वं जीवितं त्वमसि मे हृदयं द्वितीयं त्वं कौमुदी नयनयोरमृतं त्वमङ्गे।
इत्यादिभिः प्रियशतैरनुरुध्य मुग्धां तामेव शान्तमथवा किमतः परेण ॥ ४१ ॥
४. अव्यक्तवर्णसादृश्योक्तिर्यथा
गतेऽर्धरात्रे परिमन्दमन्दं गर्जन्ति यत् प्रावृषि कालमेघाः।
अपश्यती वत्समिवेन्दुबिम्बं तच्छर्वरी गौरिव हुङ्करोति ॥ ४२ ॥
५. अव्यक्तपदसादृश्योक्तिर्यथा—
चटच्चटिति चर्मणि च्चिमिति चोच्चलच्छोणिते धगद्धगितिमेदसि स्फुटरवोऽस्थिषु ष्ठागिति।
पुनातु भवतो हरेरमरवैरिराजोरसि क्वणत्करजपञ्जरक्रकचकाषजन्मानलः ॥ ४३ ॥
६. अव्यक्तवाक्यसादृश्योक्तिर्यथा—
पिपिप्रिय ससस्वयं मुमुमुखासवं देहि मे ततत्यज दुदुद्रुतं भभभाजनं काञ्चनम्।