मा कदाचिदिदमापि स्यात्' इति। एवमन्येऽपि प्रयोगाऽनुसारतो द्रष्टव्याः।
एते च विधेरन्यत्रापि वेदितव्या इति ॥
(२. अर्थवादार्था निपाताः) अर्थवादे—
(२.१ कुत्सार्थाः) हा, धिक्, चित्, नाम, किम्, ह, अपि, जात्विति कुत्सार्थाः।
यथा— हा किमेवं प्रवर्त्तसे, धिक् प्रमादः, (मवीच. ५.४६, ४७)
कुल्माषाँश्चिदाहर, (निरुक्तम् १.४.१२)
को नामायं सवितुरुदयो यत्र न स्वे स्फुरन्ति,
किमधीते देवदत्तः, (काशिका १.४.९६)
त्वं ह ब्राह्मणोऽसि, (काशिका ८.१.३९)
अपि सिञ्चेत् पलाण्डुम्, (काशिका ८.१.४०)