Mahābhārata Reader

एवमुक्तः सुपर्णेन तथ्यं वचनमुत्तमम् । विमृश्यावहितो राजा निश्चित्य च पुनः पुनः ॥

यष्टा क्रतुसहस्राणां दाता दानपतिः प्रभुः । ययातिर्वत्सकाशीश इदं वचनमब्रवीत् ॥

दृष्ट्वा प्रियसखं तार्क्ष्यं गालवं च द्विजर्षभम् । निदर्शनं च तपसो भिक्षां श्लाघ्यां च कीर्तिताम् ॥

अतीत्य च नृपानन्यानादित्यकुलसंभवान् । मत्सकाशमनुप्राप्तावेतौ बुद्धिमवेक्ष्य च ॥

अद्य मे सफलं जन्म तारितं चाद्य मे कुलम् । अद्यायं तारितो देशो मम तार्क्ष्य त्वयानघ ॥

वक्तुमिच्छामि तु सखे यथा जानासि मां पुरा । न तथा वित्तवानस्मि क्षीणं वित्तं हि मे सखे ॥

न च शक्तोऽस्मि ते कर्तुं मोघमागमनं खग । न चाशामस्य विप्रर्षेर्वितथां कर्तुमुत्सहे ॥

तत्तु दास्यामि यत्कार्यमिदं संपादयिष्यति । अभिगम्य हताशो हि निवृत्तो दहते कुलम् ॥

नातः परं वैनतेय किंचित्पापिष्ठमुच्यते । यथाशानाशनं लोके देहि नास्तीति वा वचः ॥

हताशो ह्यकृतार्थः सन्हतः संभावितो नरः । हिनस्ति तस्य पुत्रांश्च पौत्रांश्चाकुर्वतोऽर्थिनाम् ॥

तस्माच्चतुर्णां वंशानां स्थापयित्री सुता मम । इयं सुरसुतप्रख्या सर्वधर्मोपचायिनी ॥

सदा देवमनुष्याणामसुराणां च गालव । काङ्क्षिता रूपतो बाला सुता मे प्रतिगृह्यताम् ॥

अस्याः शुल्कं प्रदास्यन्ति नृपा राज्यमपि ध्रुवम् । किं पुनः श्यामकर्णानां हयानां द्वे चतुःशते ॥

स भवान्प्रतिगृह्णातु ममेमां माधवीं सुताम् । अहं दौहित्रवान्स्यां वै वर एष मम प्रभो ॥

प्रतिगृह्य च तां कन्यां गालवः सह पक्षिणा । पुनर्द्रक्ष्याव इत्युक्त्वा प्रतस्थे सह कन्यया ॥

उपलब्धमिदं द्वारमश्वानामिति चाण्डजः । उक्त्वा गालवमापृच्छ्य जगाम भवनं स्वकम् ॥

गते पतगराजे तु गालवः सह कन्यया । चिन्तयानः क्षमं दाने राज्ञां वै शुल्कतोऽगमत् ॥

सोऽगच्छन्मनसेक्ष्वाकुं हर्यश्वं राजसत्तमम् । अयोध्यायां महावीर्यं चतुरङ्गबलान्वितम् ॥

कोशधान्यबलोपेतं प्रियपौरं द्विजप्रियम् । प्रजाभिकामं शाम्यन्तं कुर्वाणं तप उत्तमम् ॥

तमुपागम्य विप्रः स हर्यश्वं गालवोऽब्रवीत् । कन्येयं मम राजेन्द्र प्रसवैः कुलवर्धिनी ॥

इयं शुल्केन भार्यार्थे हर्यश्व प्रतिगृह्यताम् । शुल्कं ते कीर्तयिष्यामि तच्छ्रुत्वा संप्रधार्यताम् ॥