Mahābhārata Reader

तस्यां रात्र्यां व्यतीतायामुदिते सूर्यमण्डले । कृतपूर्वाह्णिकाः सर्वे समेयुस्ते तपोधनाः ॥

तदेव सर्वं सावित्र्या महाभाग्यं महर्षयः । द्युमत्सेनाय नातृप्यन्कथयन्तः पुनः पुनः ॥

ततः प्रकृतयः सर्वाः शाल्वेभ्योऽभ्यागता नृप । आचख्युर्निहतं चैव स्वेनामात्येन तं नृपम् ॥

तं मन्त्रिणा हतं श्रुत्वा ससहायं सबान्धवम् । न्यवेदयन्यथातत्त्वं विद्रुतं च द्विषद्बलम् ॥

ऐकमत्यं च सर्वस्य जनस्याथ नृपं प्रति । सचक्षुर्वाप्यचक्षुर्वा स नो राजा भवत्विति ॥

अनेन निश्चयेनेह वयं प्रस्थापिता नृप । प्राप्तानीमानि यानानि चतुरङ्गं च ते बलम् ॥

प्रयाहि राजन्भद्रं ते घुष्टस्ते नगरे जयः । अध्यास्स्व चिररात्राय पितृपैतामहं पदम् ॥

चक्षुष्मन्तं च तं दृष्ट्वा राजानं वपुषान्वितम् । मूर्धभिः पतिताः सर्वे विस्मयोत्फुल्ललोचनाः ॥

ततोऽभिवाद्य तान्वृद्धान्द्विजानाश्रमवासिनः । तैश्चाभिपूजितः सर्वैः प्रययौ नगरं प्रति ॥

शैब्या च सह सावित्र्या स्वास्तीर्णेन सुवर्चसा । नरयुक्तेन यानेन प्रययौ सेनया वृता ॥

ततोऽभिषिषिचुः प्रीत्या द्युमत्सेनं पुरोहिताः । पुत्रं चास्य महात्मानं यौवराज्येऽभ्यषेचयन् ॥

ततः कालेन महता सावित्र्याः कीर्तिवर्धनम् । तद्वै पुत्रशतं जज्ञे शूराणामनिवर्तिनाम् ॥

भ्रातॄणां सोदराणां च तथैवास्याभवच्छतम् । मद्राधिपस्याश्वपतेर्मालव्यां सुमहाबलम् ॥

एवमात्मा पिता माता श्वश्रूः श्वशुर एव च । भर्तुः कुलं च सावित्र्या सर्वं कृच्छ्रात्समुद्धृतम् ॥

तथैवैषापि कल्याणी द्रौपदी शीलसंमता । तारयिष्यति वः सर्वान्सावित्रीव कुलाङ्गना ॥

एवं स पाण्डवस्तेन अनुनीतो महात्मना । विशोको विज्वरो राजन्काम्यके न्यवसत्तदा ॥