Mahābhārata Reader

अजानतस्ते राधेय नाभ्यसूयाम्यहं वचः । जानासि त्वं जिताञ्शत्रून्गन्धर्वांस्तेजसा मया ॥

आयोधितास्तु गन्धर्वाः सुचिरं सोदरैर्मम । मया सह महाबाहो कृतश्चोभयतः क्षयः ॥

मायाधिकास्त्वयुध्यन्त यदा शूरा वियद्गताः । तदा नो नसमं युद्धमभवत्सह खेचरैः ॥

पराजयं च प्राप्ताः स्म रणे बन्धनमेव च । सभृत्यामात्यपुत्राश्च सदारधनवाहनाः । उच्चैराकाशमार्गेण ह्रियामस्तैः सुदुःखिताः ॥

अथ नः सैनिकाः केचिदमात्याश्च महारथान् । उपगम्याब्रुवन्दीनाः पाण्डवाञ्शरणप्रदान् ॥

एष दुर्योधनो राजा धार्तराष्ट्रः सहानुजः । सामात्यदारो ह्रियते गन्धर्वैर्दिवमास्थितैः ॥

तं मोक्षयत भद्रं वः सहदारं नराधिपम् । परामर्शो मा भविष्यत्कुरुदारेषु सर्वशः ॥

एवमुक्ते तु धर्मात्मा ज्येष्ठः पाण्डुसुतस्तदा । प्रसाद्य सोदरान्सर्वानाज्ञापयत मोक्षणे ॥

अथागम्य तमुद्देशं पाण्डवाः पुरुषर्षभाः । सान्त्वपूर्वमयाचन्त शक्ताः सन्तो महारथाः ॥

यदा चास्मान्न मुमुचुर्गन्धर्वाः सान्त्विता अपि । ततोऽर्जुनश्च भीमश्च यमजौ च बलोत्कटौ । मुमुचुः शरवर्षाणि गन्धर्वान्प्रत्यनेकशः ॥

अथ सर्वे रणं मुक्त्वा प्रयाताः खचरा दिवम् । अस्मानेवाभिकर्षन्तो दीनान्मुदितमानसाः ॥

ततः समन्तात्पश्यामि शरजालेन वेष्टितम् । अमानुषाणि चास्त्राणि प्रयुञ्जानं धनंजयम् ॥

समावृता दिशो दृष्ट्वा पाण्डवेन शितैः शरैः । धनंजयसखात्मानं दर्शयामास वै तदा ॥

चित्रसेनः पाण्डवेन समाश्लिष्य परंतपः । कुशलं परिपप्रच्छ तैः पृष्टश्चाप्यनामयम् ॥

ते समेत्य तथान्योन्यं संनाहान्विप्रमुच्य च । एकीभूतास्ततो वीरा गन्धर्वाः सह पाण्डवैः । अपूजयेतामन्योन्यं चित्रसेनधनंजयौ ॥