Mahābhārata Reader

उशीरबीजं मैनाकं गिरिं श्वेतं च भारत । समतीतोऽसि कौन्तेय कालशैलं च पार्थिव ॥

एषा गङ्गा सप्तविधा राजते भरतर्षभ । स्थानं विरजसं रम्यं यत्राग्निर्नित्यमिध्यते ॥

एतद्वै मानुषेणाद्य न शक्यं द्रष्टुमप्युत । समाधिं कुरुताव्यग्रास्तीर्थान्येतानि द्रक्ष्यथ ॥

श्वेतं गिरिं प्रवेक्ष्यामो मन्दरं चैव पर्वतम् । यत्र माणिचरो यक्षः कुबेरश्चापि यक्षराट् ॥

अष्टाशीतिसहस्राणि गन्धर्वाः शीघ्रचारिणः । तथा किंपुरुषा राजन्यक्षाश्चैव चतुर्गुणाः ॥

अनेकरूपसंस्थाना नानाप्रहरणाश्च ते । यक्षेन्द्रं मनुजश्रेष्ठ माणिभद्रमुपासते ॥

तेषामृद्धिरतीवाग्र्या गतौ वायुसमाश्च ते । स्थानात्प्रच्यावयेयुर्ये देवराजमपि ध्रुवम् ॥

तैस्तात बलिभिर्गुप्ता यातुधानैश्च रक्षिताः । दुर्गमाः पर्वताः पार्थ समाधिं परमं कुरु ॥

कुबेरसचिवाश्चान्ये रौद्रा मैत्राश्च राक्षसाः । तैः समेष्याम कौन्तेय यत्तो विक्रमणे भव ॥

कैलासः पर्वतो राजन्षड्योजनशतान्युत । यत्र देवाः समायान्ति विशाला यत्र भारत ॥

असंख्येयास्तु कौन्तेय यक्षराक्षसकिंनराः । नागाः सुपर्णा गन्धर्वाः कुबेरसदनं प्रति ॥

तान्विगाहस्व पार्थाद्य तपसा च दमेन च । रक्ष्यमाणो मया राजन्भीमसेनबलेन च ॥

स्वस्ति ते वरुणो राजा यमश्च समितिंजयः । गङ्गा च यमुना चैव पर्वतश्च दधातु ते ॥

इन्द्रस्य जाम्बूनदपर्वताग्रे; शृणोमि घोषं तव देवि गङ्गे । गोपाययेमं सुभगे गिरिभ्यः; सर्वाजमीढापचितं नरेन्द्रम् । भवस्व शर्म प्रविविक्षतोऽस्य; शैलानिमाञ्शैलसुते नृपस्य ॥

अपूर्वोऽयं संभ्रमो लोमशस्य; कृष्णां सर्वे रक्षत मा प्रमादम् । देशो ह्ययं दुर्गतमो मतोऽस्य; तस्मात्परं शौचमिहाचरध्वम् ॥

ततोऽब्रवीद्भीममुदारवीर्यं; कृष्णां यत्तः पालय भीमसेन । शून्येऽर्जुनेऽसंनिहिते च तात; त्वमेव कृष्णां भजसेऽसुखेषु ॥

ततो महात्मा यमजौ समेत्य; मूर्धन्युपाघ्राय विमृज्य गात्रे । उवाच तौ बाष्पकलं स राजा; मा भैष्टमागच्छतमप्रमत्तौ ॥