Mahābhārata Reader

नारदस्य तु तद्वाक्यं प्रशशंसुर्द्विजोत्तमाः । शतयूपस्तु राजर्षिर्नारदं वाक्यमब्रवीत् ॥

अहो भगवता श्रद्धा कुरुराजस्य वर्धिता । सर्वस्य च जनस्यास्य मम चैव महाद्युते ॥

अस्ति काचिद्विवक्षा तु मम तां गदतः शृणु । धृतराष्ट्रं प्रति नृपं देवर्षे लोकपूजित ॥

सर्ववृत्तान्ततत्त्वज्ञो भवान्दिव्येन चक्षुषा । युक्तः पश्यसि देवर्षे गतीर्वै विविधा नृणाम् ॥

उक्तवान्नृपतीनां त्वं महेन्द्रस्य सलोकताम् । न त्वस्य नृपतेर्लोकाः कथितास्ते महामुने ॥

स्थानमस्य क्षितिपतेः श्रोतुमिच्छाम्यहं विभो । त्वत्तः कीदृक्कदा वेति तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥

इत्युक्तो नारदस्तेन वाक्यं सर्वमनोनुगम् । व्याजहार सतां मध्ये दिव्यदर्शी महातपाः ॥

यदृच्छया शक्रसदो गत्वा शक्रं शचीपतिम् । दृष्टवानस्मि राजर्षे तत्र पाण्डुं नराधिपम् ॥

तत्रेयं धृतराष्ट्रस्य कथा समभवन्नृप । तपसो दुश्चरस्यास्य यदयं तप्यते नृपः ॥

तत्राहमिदमश्रौषं शक्रस्य वदतो नृप । वर्षाणि त्रीणि शिष्टानि राज्ञोऽस्य परमायुषः ॥

ततः कुबेरभवनं गान्धारीसहितो नृपः । विहर्ता धृतराष्ट्रोऽयं राजराजाभिपूजितः ॥

कामगेन विमानेन दिव्याभरणभूषितः । ऋषिपुत्रो महाभागस्तपसा दग्धकिल्बिषः ॥

संचरिष्यति लोकांश्च देवगन्धर्वरक्षसाम् । स्वच्छन्देनेति धर्मात्मा यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥

देवगुह्यमिदं प्रीत्या मया वः कथितं महत् । भवन्तो हि श्रुतधनास्तपसा दग्धकिल्बिषाः ॥

इति ते तस्य तच्छ्रुत्वा देवर्षेर्मधुरं वचः । सर्वे सुमनसः प्रीता बभूवुः स च पार्थिवः ॥

एवं कथाभिरन्वास्य धृतराष्ट्रं मनीषिणः । विप्रजग्मुर्यथाकामं ते सिद्धगतिमास्थिताः ॥