Mahābhārata Reader

नामृतस्येव पर्याप्तिर्ममास्ति ब्रुवति त्वयि । तस्मात्कथय भूयस्त्वं धर्ममेव पितामह ॥

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् । गौतमस्य च संवादं यमस्य च महात्मनः ॥

पारियात्रगिरिं प्राप्य गौतमस्याश्रमो महान् । उवास गौतमो यत्र कालं तदपि मे शृणु ॥

षष्टिं वर्षसहस्राणि सोऽतप्यद्गौतमस्तपः । तमुग्रतपसं युक्तं तपसा भावितं मुनिम् ॥

उपयातो नरव्याघ्र लोकपालो यमस्तदा । तमपश्यत्सुतपसमृषिं वै गौतमं मुनिम् ॥

स तं विदित्वा ब्रह्मर्षिर्यममागतमोजसा । प्राञ्जलिः प्रयतो भूत्वा उपसृप्तस्तपोधनः ॥

तं धर्मराजो दृष्ट्वैव नमस्कृत्य नरर्षभम् । न्यमन्त्रयत धर्मेण क्रियतां किमिति ब्रुवन् ॥

मातापितृभ्यामानृण्यं किं कृत्वा समवाप्नुयात् । कथं च लोकानश्नाति पुरुषो दुर्लभाञ्शुभान् ॥

तपःशौचवता नित्यं सत्यधर्मरतेन च । मातापित्रोरहरहः पूजनं कार्यमञ्जसा ॥

अश्वमेधैश्च यष्टव्यं बहुभिः स्वाप्तदक्षिणैः । तेन लोकानुपाश्नाति पुरुषोऽद्भुतदर्शनान् ॥